New York, New York ….

Vandaag de toeristische route aan de zuidkant van Manhattan gedaan, en wat een fantastische dag was het. Afgelopen nacht was wat minder, de biologische klok van onze drie schatten stond nog gewoon geprogrammeerd op de Nederlandse tijd. Klokslag 1.00 uur, afgelopen nacht, ging hun interne wekkertje af en waren ze klaarwakker waardoor er van slapen weinig meer terecht kwam. Wel hadden ze energie om te praten, klieren, pesten, gillen, ouders wakker houden, enz. Gevolg was uiteindelijk dat we niet al te veel slaap hebben gehad. Vanmorgen een heerlijk ontbijtje met "scrambled eggs", pannenkoekjes, vruchtensap, thee, koffie ….. nou ja, wat ze koffie noemen, en toast. Daarna bracht Lonnie ons naar de boot die vanaf Jersey City naar Ellis Island en Liberty Island vaart. Op Ellis Island hebben we ongeveer een uurtje rondgelopen. Hier kwamen eind 19e en begin 20ste eeuw nieuwe immigranten als eerste het land in. Het is nu een museum met veel foto’s, verhalen en artikelen uit die tijd. Daarna door naar het Vrijheidsbeeld op Liberty Island. Na ruim anderhalf uur in de rij te hebben gestaan en na door allerlei veiligheidspoortjes gelopen te zijn mochten we naar boven klimmen. Overigens kom je niet meer hoger dan de bovenkant van de sokkel van het beeld. Het beeld zelf mag je niet meer beklimmen. Sinds de aanslagen van 9/11 hebben ze dat gedeelte uit veiligheidsoverwegingen gesloten. Samen met de reeds genoemde veiligheidsmaatregelen zijn de gevolgen van de aanslagen dus duidelijk zichtbaar.
Van het Vrijheidsbeeld gingen we vervolgens met de boot naar de zuidpunt van Manhattan, wat een fantastische tocht. Je hebt vanaf de boot een prachtig uitzicht over de skyline van New York en hoe dichter je er bij komt, hoe kleiner je je begint te voelen. Aan land aangekomen was het eerst tijd voor een hotdog waarna we richting Ground Zero zijn gewandeld. Het gigantische terrein waarop de gebouwen hebben gestaan is geheel omgeven door hekken die het afschermen van de buitenwereld. Het enige dat zichtbaar is zijn de kranen die er boven uitsteken. Het is wel vreemd om je te realiseren dat dit de plek is waar het allemaal is gebeurd, bijna 7 jaar geleden. Van Ground Zero zijn we naar Wallstreet gelopen, wat overigens maar een minuutje of 5 kost. Ook daar overal politie en veiligheidsmensen. De straten rondom het beursgebouw zijn allemaal afgesloten en de beurs zelf is ook niet meer toegankelijk voor publiek. En overal in dit gedeelte van de sta is het alsof je door tunnels loopt door alle enorm hoge gebouwen die overal om je heen aanwezig zijn. Vanaf Wallstreet door Williamstreet liepen we richting Chinatown. Halverwege onder de Brooklyn Bridge door waarna je al snel aan het begin van Chinatown staat. Daar hebben we een restaurantje opgezocht en heerlijk Chinees (wat anders??) gegeten. De hoeveelheden waren enorm, besteld voor vier en nog een doggybag mee met een bijna complete maaltijd. Het restaurant zelf blonk niet uit in gezelligheid maar de "fortune cookies" beloofde ons nog een heerlijke tijd. Vervolgens door Chinatown terug, langs de gerechtsgebouwen en City Hall naar Ground Zero. Vandaar hebben we de metro genomen terug naar Jersey City.
De kinderen zijn helemaal gesloopt van vele kilometers wandelen maar de reactie van Daniël was veelzeggend: "wat was dit een fantastische dag". En Anna en Michiel? Die hadden nog net energie genoeg over om instemmend te knikken. En nu, een half uurtje nadat we zijn "thuisgekomen" liggen ze al weer in een enorme diepe slaap. Nu hopen dat ze wat langer doorgaan dan afgelopen nacht.

Today we had the most fantastic day. We took the Ferrie from Jersey City to Ellis Island and Liberty Island. We learned something about the immigrants at the end of the 19th and beginning 20th century and we went up Lady Liberty.

After that we took the Ferrie to Battery Park at the Southside of Manhattan. We walked to Ground Zero, through Wallstreet and up to Chinatown.

It was beautiful, the kids loved it and couldn't believe how tall some of the buildings were. We had a wonderful meal in Chinatown and took a doggybag home, it's incredible how much they serve you over there.

Then we walked back to Ground Zero and took the Path train to Jersey City.

The kids were so tired that we had to carry Anna and Michiel the last ten minutes. But they had a great time. When we put them to bed Daniel said: " this was the most fantastic day ever". Anna and Michiel didn't say anything any more but they nodded their heads. Five minutes later they were fast asleep.